Persuasive ambient displays
In het dagelijks leven worden mensen constant bestookt met informatie waar ze ook gaan of staan. Deze “Information Overload” kan naast een hoop ongemak zelfs leiden tot ernstige psychopathologieen. Als tegenmiddel tegen deze constante informatiestroom hebben mensen sterke filters ontwikkeld waarmee ze hun aandacht kunnen sturen, bewust of onbewust, naar onderwerpen die op dat moment relevant zijn voor hen. Informatie die in de periferie van de waarneming wordt aangeboden kan toch de gerichte aandacht krijgen als deze maar relevant genoeg is voor de observator.
Dit fenomeen wordt gebruikt bij “Ambient displays”. In de periferie van de waarneming wordt informatie niet gepushed naar de gebruiker maar subtiel aangeboden. De gebruiker hoeft ook niet actief op zoek te zijn naar de informatie zoals bij een “pull” actie, maar de informatie is altijd beschikbaar. Een analogie die vaak gebruikt wordt om “Ambient displays” beter te kunnen begrijpen is de manier waarop mensen de lucht waarnemen om informatie op te doen over het weer en de tijd van de dag.
In mijn scriptie heb ik onderzocht hoe en of “Ambient displays” ingezet kunnen worden als “Persuasive technology” oftewel hoe deze apparaten worden ingezet om attitudes of gedrag van mensen te kunnen beïnvloeden. Een aantal inherente eigenschappen van “Ambient displays” dragen er aan bij dat deze uitstekende overtuigers kunnen zijn. Zo zijn “Ambient displays” pervasief, esthethisch en kunnen ze makkelijk op de juiste plek geplaatst worden.
Ik heb mij in mijn casus gericht op het verbeteren van bewegingsgedrag bij kinderen, met name kinderen die in een revalidatietraject zitten na bijvoorbeeld een chemo-kuur. Deze groep staat zeer open voor suggesties omtrent hun gezondheid maar blijken toch niet voldoende te bewegen zonder directe stimulans van een verzorger. Juist op momenten dat de kinderen vrij kunnen bewegen zijn er vaak geen verzorgers aanwezig. Een draagbare “Ambient display” kan een kind altijd bij zich dragen.
Ik heb een prototype ontwikkeld van een armband die de beweging van kinderen meet. Met name de intensiteit van de beweging en de totale hoeveelheid beweging per dag worden geregistreerd en weergegeven door middel van vrolijke kleurtjes op de arm. Door de subtiele beloning van een extra oplichtend vlakje is het idee dat kinderen meer gaan bewegen zoals ook eerder is aangetoond bij vergelijkbare interventies met bijvoorbeeld stappentellers.
Om beweging nauwkeurig te kunnen vastleggen heb ik een root-means-squared algoritme toegepast op een accelerometer waarvan uit eerdere onderzoeken is gebleken dat dit een zeer nauwkeurige meting is voor intensiteit. Vooral de hoge correlatie met de VO2-max die in direct verband staat met verbranding spreekt erg voor het toepassen van dit soort sensors bij het meten van bewegingsintensiteit.
In een veldonderzoek bleek mijn prototype erg goed te werken en de kinderen die ermee getest hebben gaven aan het erg leuk te vinden.